Σε απλές και μοντέρνες γραμμές, με εμφανή τη διάθεση, για τους δημιουργούς, να αυτοσχεδιάσουν στα χρώματα, στο χώρο υπάρχει μια μοναδική ζωτικότητα γιατί αντιμάχονται διαρκώς η αρχιτεκτονική μορφή του διαμερίσματος, τα υλικά, τα έπιπλα και τα χρώματα.
Μεμονωμένα είναι δύο όμορφα διαμερίσματα, η διαδοχή όμως από γωνία με κοινή οπτική εκτινάσσει την οπτική τέρψη.
Η αρχιτεκτονική ταπετσαρία με το χρώμα επιβάλει το κλασικό που συνδέεται απόλυτα με τα φαρδιά ξύλινα λευκά πλαίσια και την ψηλή, επίσης λευκή ξύλινη, πόρτα. Ενώ η γυαλάδα που εκπέμπεται από τον τοίχο προετοιμάζει για το μοντέρνο, που έρχεται κυρίως με τον καναπέ. Ένα σύνολο μετέωρης αισθητικής.
Θα γινόταν ωραία ιστορία: Μια οικογένεια από την Ελβετία ταξίδεψε με ένα Boeing 727 στην Νότια Αμερική, όταν πάνω από το τροπικό δάσος της Κόστα Ρίκα παρουσίασε μια βλάβη και ο πιλότος έκανε αναγκαστική προσγείωση (και άντε για να μην βάλω αίματα) όπου το αεροσκάφος προσεδαφίστηκε ομαλά. Όταν τους ανακάλυψαν τα σωστικά συνεργεία η ελβετική οικογένεια κρύφτηκε στο δάσος για να μην τους πάρουνε. Η αίτια της οικιοθελούς παραμονής στο δάσος; Σκέφτηκαν να κάνουνε το αεροπλάνο ξενοδοχείο. Και να το σήμερα με δύο μοναδικές σουίτες μέσα στο τροπικό δάσος με θέα τον ωκεανό.
Στην πραγματικότητα το αεροπλάνο παροπλίστηκε στο αεροδρόμιο του Σαν Χοσέ από και μεταφέρθηκε στο σημείο που είναι, κομμάτι-κομμάτι. Αν είναι περίεργο ένα αεροπλάνο μέσα στο δάσος, άλλο τόσο περίεργο είναι και το τόσο ξύλο μέσα σε αυτό.
Δεν υπάρχει σπίτι που να πήγαμε να περάσουμε ταπετσαρία και να μην μας ρώτησαν το πώς θα τη βγάλουν. Η απάντηση του τεχνίτη είναι: ακόμα δεν την έβαλες σκέφτεσαι πως θα την ξυλώσεις; Χαριτωμένο δε λέω, αλλά χρειάζεται κάποια καλύτερη απάντηση.
Όπως στην τοποθέτηση, όπως και στο ξήλωμα, μεγάλη σημασία έχει η ποιότητα της ταπετσαρίας. Αν είναι βινύλιο ή fleece βγαίνουν ευκολότερα και μεγάλα κομμάτια, ενώ όσο η περιεκτικότητα σε χαρτί ανεβαίνει, τόσο πιο δύσκολη είναι και η αφαίρεσή της.Τα εργαλεία που θα χρειαστείτε είναι μία σπάτουλα, σαν το πιο απαραίτητο και στη συνέχεια ανάλογα με το πόσο χρόνο, κόπο και χρήμα είστε διατεθειμένοι να σπαταλήσετε θα καθορίσει και ποια θα είναι τα υπόλοιπα εργαλεία.
Βασικά αυτό που χρειάζεται μία ταπετσαρία για να βγει, είναι να αφαιρεθεί η κόλλα, η στεγνή κόλλα, που βρίσκεται μεταξύ της ταπετσαρίας και του τοίχου. Η σπάτουλα μπορεί να ξύσει τον τοίχο, είναι μερικά σημεία όμως που η ταπετσαρία έχει γίνει ένα σώμα με τον τοίχο, τότε ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να ξηλωθεί (εκτός βέβαια από το να γκρεμίσουμε τον τοίχο) είναι το ζεστό νερό. Ο οικονομικός τρόπος σε αυτή την περίπτωση είναι ένας κουβάς πολύ ζεστό νερό και ένα σφουγγάρι με το οποίο θα βρέχουμε το σημείο που δεν βγαίνει η ταπετσαρία, μπορεί να βγει με την πρώτη, μπορεί να χρειαστεί να επαναλάβετε τη διαδικασία.
Ο ακριβός τρόπος είναι να αγοράσετε τον αφαιρετή ταπετσαρίας ο οποίος χάρη της πλαστική πλάκας (περίπου 30Χ40 εκατοστά) που είναι συνδεδεμένη με μία μικρή δεξαμενή που θερμαίνει το νερό κι αυτό διοχετεύεται μέσω μια σπιράλ πλαστικής σωλήνας στην πλάκα, εξάγει διαρκώς ζεστό νερό ώσπου να βγει η ταπετσαρία.
Αν πάντως θέλετε να βγάλετε την ταπετσαρία για να βάλετε κάποια άλλη, καθαρά δηλαδή για θέμα διακόσμησης, να ξέρετε πως οι κατασκευαστές λένε ότι μπορούν να μπουν έως και 5 ταπετσαρίες η μία πάνω στην άλλη. Μέχρι δύο έχουμε βάλει και μπορώ να σας το εγγυηθώ, αρκεί η ταπετσαρία που θα είναι από κάτω να είναι καλά κολλημένη γιατί διαφορετικά θα πέσουνε μαζί, η παλιά με την καινούργια.
Σε έναν πλανήτη που υποφέρει από την καταστροφή του περιβάλλοντος, τη λειψυδρία και τον αφανισμό των δασών, -αιτίες που αυξάνουν την ερημοποίηση- η λύση που όλοι θα περιμέναμε θα είχε σχέση με την άμεση αναστολή της καταστροφής του πλανήτη, συμβαίνει όμως το εντελώς αντίθετο και η πρόταση που η εφαρμογή της θα μπορέσει να κάνει βιώσιμες τις ερήμους είναι μία μόλυνση.
Εμπνευστής της είναι ένας φοιτητής αρχιτεκτονικής ονόματι Μάγκνους Λάρσσον, και όχι μόνο δεν το γιουχάισαν, αλλά του έδωσαν και βραβείο αρχιτεκτονικής. Η ιδέα του εμφανίζεται σαν ένα είδος, με το εντελώς αδόκιμο όρο, βιο-αρχιτεκτονικής όπου θα πραγματοποιείται μία αυτορρύθμιση του εδάφους έτσι ώστε να μπορέσει να οικοδομηθεί, αλλά και να γίνει καλλιεργήσιμο ώστε να φυτευτούν δέντρα.
Η εφαρμογή του σχεδίου αφορά 6.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην έρημο Σαχάρα, δηλαδή την πιο άγονη περιοχή του πλανήτη. Από τη στιγμή βέβαια που μιλάμε για βιο-αρχιτεκτονική και αυτορρύθμιση, μην περιμένετε να γεμίσει η Σαχάρα με φορτηγά και μπουλντόζες. Αντί αυτών των ογκωδέστατων μηχανημάτων, τη δουλειά θα την κάνει ένα μικροοργανισμός ο Bacillus pasteurii που κατοικεί σε βάλτους και έλη. Είναι ο φορέας της μόλυνσης, αλλά συνάμα μπορεί να μετατρέψει την άμμο σε στερεοποιημένο ψαμμίτη. Ως προς τη μορφή που θα πάρει η έρημος όταν στερεοποιηθεί δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει κάποιο σχέδιο, η φύση θα αυτοσχεδιάσει και μετά ο άνθρωπος θα οικοδομήσει ανάλογα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η στερεοποιημένη άμμος θα είναι στην ουσία ένα τείχος προστασία από την άμμο.
Έχετε αποθήκες σιλό και δεν ξέρετε τι να τις κάνετε, σας έχω μία πρόταση, μάλλον οι NL Architects έχουν μια πρόταση.
Μπορούν λοιπόν να μετατραπούν σε πολυχώρους, όπως τα συγκεκριμένα σιλό που βρίσκονται στο Άμστερνταμ και όπου στο πρώτο υπάρχουν τοίχοι για αναρρίχηση, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό του. Κάτω από το χώρο αναρρίχησης υπάρχει ένα Cafe ενώ πιο πάνω ξενοδοχείο. Στον δεύτερο πύργο, ο οποίος συνδέεται με γέφυρα με τον πρώτο, υπάρχει εστιατόριο, γραφεία, θέατρο και κινηματογράφος.
Ο σχεδιασμός εξελίσσετε με ταχύτατους ρυθμούς και σε συνδυασμό με την τεχνολογία αποτελούν μία πρόκληση για τους σχεδιαστές. Έτσι αυτοί προσκλήθηκαν από τη Samsung να συμμετάσχουν σε ένα χρηματοδοτούμενο από την ίδια πρόγραμμα και να αφήσουν τη γνώση και τη φαντασία να λειτουργήσουν.
Ποια είναι η μέγιστη απόλαυση με το τέτρις, το να βρίσκεις πάντα το σωστό κομμάτι που θα μπει στη σωστή θέση. Οι απλές τους μορφές δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επεκτείνουν στο διηνεκές τη διαδικασία της τοποθέτησης, ξανά και ξανά, κάθε φορά και καλύτερα με την επόμενη να είναι πάντα η καλύτερη.
Δεν έχει σημασία πως είναι το σπίτι σας και τι χώρους έχει, το έπιπλο που θα σχηματιστεί από τα κουτιά τέτρις δεν είναι κάτι το αμετάβλητο, μπορεί να προσαρμοστεί παντού δημιουργώντας αποθηκευτικούς χώρους εκεί που δεν θα μπορούσε να μπει τίποτα, κι εσείς δεν κάνετε τίποτε άλλο από το να παίζετε. Του Diego Silveiro
Η εντροπία, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής, είναι από τους σημαντικότερους φυσικούς νόμους και λέει πως: όταν τα πράγματα αφεθούνε στη μοίρα τους, αυτά τείνουν προς το χάος, προς την ακαταστασία. Χωρίς λοιπόν να είμαστε εμείς ακατάστατοι το σπίτι μας θα γίνει αν δεν ασχολούμαστε με αυτό.
Παρά τις τρομερές πλαγιές και καταρράκτες. Τα βραχώδη πρανή και αδυσώπητα ορμητικά νερά που πέφτουν από την απότομη άκρη, δεν θα χρειαστεί να δυσκολευτείτε καθόλου για να αναρριχηθείτε. Και όταν πλέον θα έχετε κατακτήσει το «όρος», σας περιμένουν τα αφράτα και μαλακά μαξιλάρια του για να απλώστε το σώμα σας και να ονειρευτείτε πως έχετε μεταφερθεί νοητικά στην, άγριας ομορφιάς, φύση της Μοντάνα. Αυτό άλλωστε είχε σαν έμπνευση ο Gaetano Pesce όταν σχεδίασε τον καναπέ Montanara.